Objawy zespołu Sudeck'a mogą rozwijać się nagle lub powoli, a początkowo są odczuwane jako dyskomfort, narastająca sztywność, pieczenie i osłabienie określonej części ciała. Mogą się nasilać po 3-6 miesiącach i są coraz bardziej uciążliwe. Do charakterystycznych objawów zespołu Sudeck'a należą:
samoistny ból (palący, rozrywający, niezwykle silny);
bolesność uciskowa (przeczulica dotykowa, nadwrażliwość na dotyk, ciepło i zimno - najdelikatniejszy dotyk powoduje bardzo silny ból);
nadmierna miejscowa potliwość (kończyna ciągle wilgotna);
skóra cienka, sucha, pergaminowa, błyszcząca;
kruche paznokcie;
zahamowany bądź wzmożony porost włosów na chorej kończynie;
objawy zaburzeń w miejscowym krążeniu krwi (kończyna lodowata lub gorąca);
niebiesko-różowe lub ciemno-czerwone zabarwienie skóry;
obrzęk i stan zapalny zajętego miejsca (często utrzymujący się tygodniami czy miesiącami);
drętwienie, brak czucia, przykurcze, zesztywnienia, zaniki mięśniowe, ograniczenie ruchomości;
miejscowa, błyskawiczna osteoporoza (plamiste, nieregularne odwapnienie i zanik kości).
W przebiegu choroby wyróżniamy 3 okresy rozwoju zmian chorobowych:
Okres ostry
Pierwsze objawy pojawiają się już w 2 lub 4 tygodniu od zadziałania czynnika wywołującego. Najważniejszym i jednym z pierwszych objawów jest piekący ból (bardzo silny, samoistne dolegliwości bólowe). Pojawia się także przeczulica, która objawia się prowokowaniem oraz gwałtownym narastaniem silnego bólu, w konsekwencji dotyku. Widoczne są także zmiany świadczące o niewydolności układu autonomicznego:
skóra staje się ciemnoczerwona, fioletowa, czasem błyszcząca;
pojawiają się bolesne obrzęki;
podwyższona ciepłota w chorej kończynie;
potliwość;
pobudzony wzrost włosów i paznokci.
Utrzymujące się dolegliwości prowadzą do stopniowego ograniczania ruchomości stawowej, a także zaników mięśniowych. Po kilku tygodniach w obrazie radiologicznym stwierdza się już plamisty zanik kości. W tym momencie jest możliwe całkowite wyzdrowienie.
Okres dystrofii
Skóra jest sina, zimna, cienka i wilgotna (pogorszenie krążenia) z upośledzonym owłosieniem (często zauważalne jest wypadanie włosów w obrębie chorej części ciała), a paznokcie są kruche i łamliwe, obrzęki stają się twarde. Następuje dalszy zanik mięśni. Ruchy w stawach stają się bardzo ograniczone i bolesne. Torebka stawowa ulega obkurczeniu i powstają przykurcze dotkniętych chorobą stawów. Próba ruchu i obciążenia kończyny jest bolesna. Na rentgenie widoczne jest znaczne odwapnienie kości (kość wygląda na zdjęciu jak obrysowana ołówkiem, a jej wnętrze wymazane).
Okres atrofii
Ostatni okres trwa od 6 do 12 miesięcy od momentu wystąpienia pierwszych dolegliwości bólowych. Zachodzące zmiany ulegają utrwaleniu, skóra staje się gładka, cienka, błyszcząca i zasiniona lub blada, a zmiany w układzie ruchy są już bardzo znaczące. Paznokcie i włosy są normalne. Dochodzi do trwałych przykurczy stawowych, zaników mięśniowych oraz zaniku struktury kostnej (rentgen wykazuje identyczne ze starczymi zmianami w strukturze kostnej - zgąbczenie kości, zanik struktury beleczkowej). Powrót do zdrowia jest w trzecim okresie niemożliwy.
